Iedereen vindt zeehonden schattig, vooral de kleintjes, de pups. Zowel in Canada als in Europa is men het daar roerend over eens.

Omdat ze zo schattig zijn en er vooral zo aaibaar uitzien, werd het doodknuppelen van de pups in de  ban gedaan. Sterker nog, de Europese Unie verbood alle handel in zeehondproducten, waaronder vlees, vetten en natuurlijk de begeerde pelzen. Dat is intussen al 15 jaar geleden.

Er ging heel wat trammelant aan vooraf. Beelden van Canadese inheemsen die de lieve pups met veel verve aan het doodknuppelen waren, gingen de wereld rond. Popsterren en mode-iconen spraken er schande van. En de EU reageerde er ook op met een volledig verbod. Wat is er van terechtgekomen?

Nou, het verbod heeft wel gewerkt. Er worden haast geen zeehondenpups meer doodgeknuppeld. De mode-industrie heeft andere producten gevonden die ook goed te verkopen zijn. De wereld draait verder en de zeehonden floreren. Dat wil zeggen, er zijn er nu veel meer dan 15 jaar geleden.

Wetenschappers wijzen er nu op dat ook dat een enorm probleem is want de enorme kolonies zeehonden vreten de zeeën leeg. Al heel lang gelden er visserijquota's waar alle landen zich aan moeten houden, maar de zeehonden natuurlijk niet. Er blijft zo nog minder vis over voor de vangst en dan dus ook voor de menselijke consumptie.

Het beslissingsproces van wat er nu moet gaan gebeuren begint op gang te komen maar het is ingewikkeld omdat het internationale vraagstukken betreft. Ook staan economische en ecologische belangen van verschillende aard weer lelijk tegenover elkaar. Hoe zal dit gaan aflopen?

De wereld houdt even de adem in. Gaan we weer doodknuppelen of zijn er andere methodes om de zeehondenpopulatie te temmen? Of moeten we de zeehonden toch maar liever hun gang laten gaan?